...powolnie umiera ten, kto nie podróżuje, ten, kto nie czyta... ten, kto nie słucha muzyki... ten, kto nie obserwuje... powolnie umiera ten, ten, kto niszczy swą miłość własną, kto znikąd nie chce przyjąć pomocy, powolnie umiera ten, kto staje się niewolnikiem przyzwyczajenia, ten, kto odtwarza codzienne te same ścieżki... ten, kto nie zmienia punktów odniesienia... ten, kto nie zmienia koloru swojego ubioru, ten, kto nie porozmawia z nieznajomym... powolnie umiera ten, kto unika pasji i wiru emocji, które przywracają oczom blask i serca naprawiają,
kto nie opuszcza swego przylądka, gdy jest nieszczęśliwy w miłości lub w pracy... ten, kto nie podejmuje ryzyka spełnienia swoich marzeń, ten, kto choć raz nie odłożył na bok racjonalności... ...nie pozwól sobie na powolne umieranie... ...nie zabraniaj sobie być szczęśliwym... Tłumaczenie tekstu Pablo Neruda Literacka Nagroda Nobla 1971
|