"Nie idź przede mną, bo mogę za Tobą nie nadążyć.

Nie idź za mną, bo nie umiem prowadzić.

Idź po prostu obok mnie.

Bądź moim przyjacielem."

Spośród bratnich dusz, nie liczę oczywiście Jarka i Oli, czyli tych spoza rodziny mojej (co za szyk!), na pierwszym miejscu "plasuje się" Gosia-Gocha-Czerwony Kapturek, przyjaźń jeszcze studencka.Znamy się długo, może nie jak łyse konie (kobyłki, he, he), ale wystarczająco, by znaleźć dla siebie życzliwość, cierpliwość, czas i zrozumienie. A o to ostatnie przecież nieraz nie jest łatwo.

Jesteśmy trochę podobne i trochę różne, a podobieństwa zbliżają, różnice natomast przyciągają, intrygują. Stare przysłowie mówi, że kolega pomoże ci przewieźć meble, a przyjaciel- trupa w bagażniku;) Pod tym względem jeszcze się nie sprawdzałyśmy, ale wierzę, że w razie czego, możemy na siebie liczyć:))) Ale ważniejsze jest to, że Gocha także kocha zwierzęta. Do niedawna miała trzy psy (teraz jednego, bo Reksik ji Hektorek są już w psim niebie) i karmi stadko kotów. Ponadto uzyskuje wysokie noty w moim prywatnym rankingu wartości człowieka ("mierzę" go pod trzema względami: stosunku do zwierząt, starszych ludzi i dzieci). Lubimy podobne książki, z tego samego się śmiejemy, ironizujemy. Mamy, że tak powiem, podobny typ wrażliwości.

A najważniejsze ;-):Gocha woli mówić, a ja słuchać, dzięki czemu mamy szansę się usłyszeć!