Najlepiej się czuję w gronie osób które dobrze znam i gdzie nikt niczego nie udaje i nikomu nic nie udowadnia.Najlepiej, bo wszyscy się znamy, nikt nie czuje skrępowania, każdy jest sobą i wszyscy się dobrze bawią, bo ja lubię się bawić czy to tańcząc (nie znam klasycznych tańców, tańczę jak umiem), żartując, rozmawiając czy grając w coś, np. w karty. Tylko do dobrej imprezy trzeba tego, by każdy chciał się bawić, a dwóch takich samych imprez nigdy nie będzie, niezawsze można powiedzieć czy było lepiej albo gorzej, czy było po prostu inaczej. We własnym gronie czasem robi się rzeczy które głupotą i śmiesznością wręcz porażają, słucha się rzeczy, których samemu nigdy w życiu, by się nie włączyło, mówi się rzeczy, których nigdy by się nie powiedziało, a to wszystko wzięte razem tworzy obraz radości i beztroski. Jeśli ma się taką grupę przyjaciół, to jest się wielkim szczęściarzem(szczęściarą).